Autorzy

Wydawnictwa

Ostatnio przeglądane

Promocje

Śledź nas na Facebooku

Nowy Pastores 73 (4) 2016 Zobacz większe

Pastores 73 (4) 2016

Chrześcijaństwo to nie jest wygodna religia jedynie dla sytych, wręcz  przeciwnie (J. V. Schall SJ). Kościół poddawany jest przemocy od  początku swojego istnienia, co zapowiedział już sam Chrystus Pan (J  15,20). Każde pokolenie musi podjąć refleksję, jak odnosić się do  przemocy, której jesteśmy brutalnie lub w sposób bardziej zawoalowany  poddawani, zarówno przez obcych, jak i przez swoich.

Więcej informacji

14,00 zł

Opis

Liczba stron 200
ISBN 2450-4726
Wydawnictwo Bernardinum

Więcej informacji

1. Jaka przemoc? Spotykamy się z wieloma jej przejawami, tak w  historii, jak współcześnie. Jednym z nich jest wzbudzanie agresji  wywodzącej się z fałszywych pobudek religijnych w islamie, o czym  wspomniał w Ratyzbonie papież Benedykt XVI, cytując bizantyjskiego  cesarza, Manuela II Paleologa (ks. A. Halemba). Z kolei Kościołowi  zarzuca się stosowanie przemocy, przytaczając działania inkwizycji,  która przecież była inicjatywą świeckich władz, by stawiać granice  bezprawiu i bronić ładu społecznego (G. Górny). Także obecnie  doświadczamy przekraczania utrwalonych tradycją granic estetycznych,  moralnych oraz tematycznych, choćby w sferze kultury audiowizualnej (A.  Regiewicz).

Jako duszpasterze spotykamy się z różnymi przejawami przemocy wobec  nas podczas pełnionej posługi (ks. M. Cholewa, ks. B. Pergoł). Docierają  do nas też ofiary przemocy domowej, dochodzi do aktów przemocy między  księżmi, a także ze strony kleryków. Mogą wystąpić różne jej formy: atak  słowny, fizyczny czy uporczywe milczenie i ignorowanie drugiego (J.  Augustyn SJ).

Pod pretekstem przeciwdziałania przemocy wobec kobiet podważa się  instytucję małżeństwa i rodziny (M. Jurek). Odpowiedzią na to ze strony  Kościoła jest wzmożenie działań duszpasterskich dla dobra małżeństwa,  zwłaszcza pomoc młodym przed zawarciem sakramentu i w pierwszych latach  po jego zawarciu (ks. P. Mazurkiewicz). Ale także wyrazem troski o  pokrzywdzonych i oszukanych małżonków jest uproszczenie procedury  pomocnej przy stwierdzaniu nieważności małżeństwa (T. Wytrwał OP).

2. Jak reagować na przemoc? Najważniejszą odpowiedź daje Chrystus  Pan, gdy cierpliwie znosi mękę i przyjmuje haniebną śmierć na krzyżu  (ks. M. Warowny). Szczególna odpowiedzialność w prowadzeniu owczarni  Pana właściwą drogą spoczywa na pasterzach Kościoła (G. Pani SJ).</p>
<p>Heroicznym sposobem naśladowania Chrystusa jest męczeństwo, jak  również obecność wśród wyznawców islamu, czy praca z prostytutkami lub  trwanie brata zakonnego w ubóstwie i prostocie (świadectwa). Niekiedy  ludzie Kościoła podejmowali wprost walkę obronną przed prześladowaniami  (M. Kotyński CSsR). Jednak zasadniczym sposobem ewangelicznej reakcji na  przemoc jest modlitwa za agresorów, gotowość przebaczenia i miłość  nieprzyjaciół (A. M. Faszczowa). Trzeba w tym wszystkim roztropności i  nieskazitelności, aby nie izolując się od wrogów, być dla nich żywą  Ewangelią (ks. S. Haręzga). Moc życia ewangelicznego nie wynika z nas  samych – to Duch Święty Pocieszyciel uzdalnia do składania świadectwa  (A. Jerominek MIC).

Co Bóg, który ostatecznie „zawsze stawia na przyszłość, na jutro”  (ks. W. Bartkowicz), chce nam powiedzieć, nie tylko na zakończenie Roku  Miłosierdzia, w kwestii miłości miłosiernej?